شورولت آسترو چیست؟
شورولت آسترو یک ون مسافری و باری با چیدمان دیفرانسیل عقب است. این خودرو صندلی‌هایی با چیدمان انعطاف‌پذیر برای خانواده‌ها فراهم می‌کرد و راهکاری برای حمل کالا در اختیار کسب‌وکارها می‌گذاشت. شورولت آن را ون سایز متوسطی توصیف می‌کرد که از مینی‌ون‌های معمولی دیفرانسیل جلو فضای بیشتر و توانایی بالاتری داشت، اما به‌اندازه ون فول‌سایز بزرگ نبود.
نسلهای آسترو
نسل اول از 1985 تا 1994 روی خط تولید بود و پس از آن نسل دوم از 1995 تا 2005 عرضه شد. هر دو نسل از کدهای شناسایی M-body و L-body استفاده کردند. نسل دوم نقش‌های مسافربری و باربری آسترو را ادامه داد و تولید آن در سال 2005 به پایان رسید.
پیشرانه‌ها و مصرف رسمی سوخت
فهرستهای EPA ایالات متحده پیشرانههای بنزینی 2.5 تا 4.3 لیتری را نشان میدهند. فهرستهای NRCan کانادا یک پیشرانه بنزینی 4.3 لیتری را نشان میدهند. پایینترین مصرف سوخت ثبتشده 10.7 L/100 km در ارقام EPA و 13.6 L/100 km در تست 5 مرحلهای NRCan کانادا است. بهترین امتیاز ترکیبی EPA اعلام‌شده برابر با 22 MPG است.
رویه‌های آزمون بر اساس بازار متفاوت است: ایالات متحده از تست EPA استفاده می‌کند، کانادا از روش 5 مرحلهای بهره می‌برد و ارقام اروپایی بسته به نوع خودرو و سال ساخت از NEDC یا WLTP استفاده می‌کنند. ارقام رسمی اقتصاد مصرف سوخت آسترو مربوط به آمریکای شمالی هستند.
آسترو در کجا فروخته شد؟
ارقام مصرف سوخت EPA ایالات متحده آسترو را از 1985 تا 2005 پوشش میدهند، در حالی که ارقام NRCan کانادا سال‌های 1995 تا 2005 را پوشش میدهند. نسخه‌های مسافربری و باربری آن، این خودرو را به بخشی همه‌فن‌حریف از سبد ون‌های شورولت در آمریکای شمالی تبدیل کرده بودند.
پرسش‌ها و پاسخ‌ها
شورولت آسترو چه زمانی ساخته شد؟
نسلهای فهرستشده از 1985 تا 2005 بودند: نسل اول از 1985–1994 و نسل دوم از 1995–2005.
آسترو چه پیشرانههایی داشت؟
فهرستهای EPA ایالات متحده پیشرانههای بنزینی 2.5 تا 4.3 لیتری را پوشش میدهند؛ فهرستهای NRCan کانادا یک پیشرانه بنزینی 4.3 لیتری را نشان میدهند.
کمترین مصرف سوخت ثبتشده برای آسترو چقدر است؟
پایینترین رقم ثبتشده 10.7 L/100 km تحت تست EPA ایالات متحده است؛ رقم تست 5 مرحلهای NRCan کانادا 13.6 L/100 km است.
آیا آسترو یک مینی‌ون بود؟
این خودرو یک ون مسافربری و باربری با چیدمان محرک عقب بود. شورولت آن را جادارتر و توانمندتر از مینی‌ون‌های معمولی دیفرانسیل جلو توصیف کرد، در حالی که از یک ون فول‌سایز کوچک‌تر بود.
